Temperatuur van het paard: normale waarden, koorts en waarschuwingen

De paardentemperatuur is het eenvoudigste gezondheidsgegeven om te verkrijgen en wordt het vaakst verwaarloosd. Een volwassen paard in rust bevindt zich tussen 37,5 en 38,2 graden, en een stijging van slechts 0,5 graad boven 38,5 is voldoende om in de koortszone te komen die een telefoontje naar de dierenarts rechtvaardigt. Toch kennen de meeste eigenaren de referentiewaarde van hun eigen paard niet, de waarde die het op een gewone ochtend laat zien wanneer alles in orde is. Deze gids geeft u de exacte bereiken voor het volwassen paard en het veulen, het protocol voor een veilige meting, de interpretatie van elke stap van 36 tot 40 graden, en vooral het vitale onderscheid tussen infectieuze koorts en een zonnesteek, twee noodsituaties waarbij de te volgen handelswijze precies tegengesteld is.

De essentie om te onthouden

• De normale paardentemperatuur bij een volwassen paard in rust ligt tussen 37,5 en 38,2 graden, met een fysiologische referentie rond 38 graden.
• Er is sprake van koorts vanaf 38,5 graden bij een volwassen paard in rust, en van een veterinaire noodsituatie boven 39,5 graden.
• Alleen de rectale meting is betrouwbaar: de oren of de hals geven geen enkele informatie over de interne temperatuur.
• Er bestaat een natuurlijk verschil van 0,5 tot 1 graad tussen de ochtend en het einde van de middag: meet altijd op hetzelfde tijdstip.
• De temperatuur alleen is niet voldoende, deze moet worden gelezen in combinatie met de pols en de ademhalingsfrequentie (de TPR).
• Koorts en een zonnesteek worden niet op dezelfde manier behandeld: actieve koeling is direct noodzakelijk bij de tweede, maar nooit als reflex bij de eerste.
• Onder 37 graden is onderkoeling een signaal van ernst dat minstens zo serieus is als koorts.

Paardentemperatuur: de normale waarde om uit het hoofd te kennen

Een volwassen paard in goede gezondheid, in rust, vertoont een rectale temperatuur tussen 37,5 en 38,2 graden Celsius. De referentiewaarde die doorgaans door paardendierenartsen wordt gehanteerd, ligt rond de 38 graden. Dit bereik is smal: in tegenstelling tot wat velen denken, is het paard geen dier waarvan de temperatuur vrij fluctueert. Een afwijking van een halve graad boven de bovengrens heeft al een klinische betekenis.

De drempel voor koorts begint bij 38,5 graden bij een volwassen paard dat in rust wordt gemeten, zonder voorafgaande inspanning en zonder blootstelling aan grote hitte. Dit cijfer is geen nuance in taalgebruik: het is de waarde vanaf welke een eigenaar moet stoppen met observeren en moet beginnen met handelen, door nauwgezet te monitoren en vervolgens zijn dierenarts te bellen als de waarde wordt bevestigd.

Een precisie die veel fouten voorkomt: alleen de rectale meting geeft informatie over de interne temperatuur. Het aanraken van de oren, de basis van de hals of de ledematen geeft informatie over de perifere circulatie, niet over de kerntemperatuur. Een paard kan ijskoude oren hebben en 39,2 graden koorts, of warme oren in de zon en een perfect normale temperatuur. Er bestaat geen betrouwbare kortere weg.

De meest nuttige handeling is diegene die bijna niemand uitvoert: de temperatuur van uw paard drie of vier keer per maand opnemen, wanneer alles goed gaat, altijd op hetzelfde moment van de dag. Zo verkrijgt u zijn persoonlijke basiswaarde. Sommige paarden zitten van nature op 37,6 graden, andere op 38,1. De dag dat het uwe 38,4 aangeeft, zult u weten of dit een banale waarde is of een afwijking van 0,8 graad boven zijn gewoonte.

Tabel met vitale constanten van het paard in rust

Een volwassen paard in rust combineert drie referentieconstanten: 37,5 tot 38,2 graden rectale temperatuur, 28 tot 44 hartslagen per minuut en 8 tot 16 ademhalingsbewegingen per minuut. De temperatuur wordt nooit op zichzelf gelezen. Paardendierenartsen spreken van TPR voor Temperatuur, Pols, Respiratie: dit trio vormt de basis van elk onderzoek op afstand, en dat is precies wat uw dierenarts u aan de telefoon zal vragen voordat hij besluit of hij langskomt. Het opmeten van deze drie waarden duurt vijf minuten en verandert een vaag telefoontje in een nuttig telefoontje.

• Constante | Volwassene in rust | Veulen (0 tot 3 maanden) | Alarmeringsdrempel
• Rectale temperatuur | 37,5 tot 38,2 graden | 37,8 tot 39,0 graden | Boven 38,5 (volwassene) of onder 37
• Pols (hartslag) | 28 tot 44 slagen/min | 60 tot 100 slagen/min | Boven 60 bij een volwassene in rust
• Ademhalingsfrequentie | 8 tot 16 bewegingen/min | 20 tot 40 bewegingen/min | Boven 25 bij een volwassene in rust
• Capillaire hervultijd | Minder dan 2 seconden | Minder dan 2 seconden | Boven 3 seconden
• Kleur van de slijmvliezen | Lichtroze en vochtig | Lichtroze en vochtig | Steenrood, paarsachtig, wit of geel

De pols wordt gevoeld onder de kaak, bij de gezichtsslagader, of ter hoogte van de elleboog met een stethoscoop. De ademhalingsfrequentie wordt geobserveerd door de bewegingen van de flank gedurende 30 seconden te tellen en vervolgens te vermenigvuldigen met twee, bij een paard dat niet is gestoord. De capillaire hervultijd wordt getest door met de duim op het bovenste tandvlees te drukken: de wit geworden plek moet binnen twee seconden zijn oorspronkelijke kleur terugkrijgen.

Een temperatuur van 38,4 graden bij een paard met een pols van 32 en een ademhaling van 12 vertelt een heel ander verhaal dan dezelfde temperatuur in combinatie met een pols van 68 en een ademhaling van 30. In het tweede geval is de zorgwekkende constante niet de temperatuur.

Hoe u stap voor stap de temperatuur van een paard opmeet

De temperatuur wordt rectaal gemeten met een gesmeerde digitale thermometer die ongeveer 5 centimeter wordt ingebracht, waarbij u altijd aan de zijkant van het paard staat en nooit direct achter de achterbenen. De handeling vormt geen enkel technisch probleem zodra het protocol is geïntegreerd: het enige echte risico is een veiligheidsrisico, geen meetrisico. Een flexibele digitale thermometer met een afgeronde punt hoort bij de basisuitrusting van een stalapotheek, net als een schaar of een hoofdlamp die u in de accessoires voor paardrijden zult vinden.

Het volledige protocol, om op te hangen in de zadelkamer:

• Bereid het materiaal voor voordat u de box binnengaat: digitale thermometer, glijmiddel (vaseline of neutrale gel), absorberend papier, ontsmettingsmiddel en een notitieboekje om de waarde te noteren.
• Vraag hulp aan een tweede persoon als uw paard dit niet gewend is: deze persoon houdt het halster vast en houdt het dier bezig terwijl u werkt.
• Vermijd absoluut om direct achter de achterbenen te gaan staan. Benader het achterwerk via de schouder, met één hand op de croupe, zodat het paard constant weet waar u bent.
• Breng het glijmiddel royaal aan op de punt, houd de staart met één hand stevig maar zacht opzij en breng de sonde ongeveer 5 centimeter in.
• Controleer de hoek van de sonde richting de rectale wand in plaats van deze in het midden te laten zweven: een sonde die in contact komt met mest geeft een onterecht lage waarde.
• Meet tot het geluidssignaal, meestal 30 tot 60 seconden afhankelijk van het model, zonder de thermometer los te laten.
• Noteer de waarde, het tijdstip en de context (in rust, na het werk, warme dag).
• Droog en desinfecteer de sonde voordat u deze weer in de etui opbergt.

Twee regels sluiten het protocol af. De eerste: wacht 30 tot 60 minuten na een inspanning voordat u een meting verricht, anders meet u de warmte van de arbeid en niet de gezondheidstoestand. De tweede: neem nooit de temperatuur op direct na een transport of een stressvolle handeling, om dezelfde reden.

Het resultaat lezen: wat betekent 36, 38, 39 of 40 graden

Onder de 37 graden is er sprake van onderkoeling, tussen 37,5 en 38,2 graden is alles normaal, vanaf 38,5 graden is er sprake van koorts, en boven de 39,5 graden wordt de situatie een veterinaire spoedgeval. Een ruwe waarde zegt niets zolang deze niet in een schaal wordt geplaatst. Hier is de aflezing per niveau, bij een volwassen paard gemeten in rust, op afstand van een inspanning.

• Minder dan 37 graden: onderkoeling. Abnormale situatie ongeacht de context, te behandelen als een ernstig signaal. Neem contact op met uw dierenarts, vooral als het paard lusteloos is, als de ledematen koud aanvoelen of als er sprake is van koliek of shock.
• 37 tot 37,4 graden: lage waarde. Acceptabel bij sommige paarden heel vroeg in de ochtend, bij grote kou, maar moet een uur later opnieuw gecontroleerd worden en vergeleken worden met de hartslag en de eetlust.
• 37,5 tot 38,2 graden: normaal bereik. Niets aan de hand als het paard eet, drinkt, mest en zich normaal gedraagt.
• 38,3 tot 38,4 graden: grensgebied. Komt vaak voor aan het eind van de middag, bij warm weer, of bij een paard dat net verplaatst is. Controleer opnieuw binnen één tot twee uur onder rustige omstandigheden.
• 38,5 tot 39 graden: bevestigde koorts. Nauwlettende observatie, meting elke twee tot drie uur, observatie van de eetlust, de stoelgang en het gedrag. Bel uw dierenarts, in het bijzonder als andere paarden in de stal vergelijkbare symptomen vertonen.
• 39 tot 39,5 graden: uitgesproken koorts. Bel de dierenarts zonder te wachten tot de volgende dag. Bereid de volledige TPR en de geschiedenis van de laatste 48 uur voor.
• Boven de 39,5 graden: spoedgeval. Onmiddellijk de dierenarts bellen. Als de context een zware inspanning, een transport of grote hitte is, denk dan eerst aan een zonnesteek en start de afkoeling zoals hieronder beschreven terwijl u wacht.

Geef nooit medicijnen op eigen initiatief, zelfs niet een product dat in de stalapotheek is achtergebleven na een eerder voorschrift. Een ontstekingsremmer laat de koorts dalen zonder de oorzaak te behandelen, maskeert de evolutie en ontneemt uw dierenarts de informatie die hij nodig heeft om een diagnose te stellen.

De normale variaties waar u zich geen zorgen over hoeft te maken

De temperatuur van een gezond paard varieert van nature met 0,5 tot 1 graad gedurende de dag, onder invloed van het circadiaans ritme, arbeid, omgevingstemperatuur, transport, stress en spijsvertering. Veel valse alarmen komen voort uit een gebrek aan kennis van deze fysiologische schommelingen. De temperatuur van een gezond paard beweegt gedurende de dag, en dit verschil is perfect gedocumenteerd.

• Het circadiaans ritme: de temperatuur is het laagst in de vroege ochtend en het hoogst aan het eind van de middag, met een gebruikelijk verschil van 0,5 tot 1 graad over 24 uur. Een paard met 37,7 graden om 7 uur ‘s ochtends kan zonder enig probleem 38,4 graden aangeven om 18 uur.
• De arbeid: een aanhoudende inspanning doet de temperatuur met enkele graden stijgen. Dit is normaal en de terugkeer naar onder de 38,5 graden moet plaatsvinden binnen 30 tot 60 minuten na afloop van de arbeid.
• De omgevingstemperatuur: een dag van 32 graden met een slecht geventileerde stal verschuift alle metingen naar boven.
• Het transport: een combinatie van hitte, stress en statische inspanning. Wacht tot het paard een uur lang gesetteld en rustig is voordat u meet.
• De stress: dierenarts, hoefsmid, scheiding van een weidemaatje, onweer. Adrenaline verhoogt tijdelijk de temperatuur.
• De spijsvertering: de fermentatie in de dikke darm produceert warmte, en een meting die direct na een overvloedige hooi-maaltijd wordt genomen, kan iets hoger uitvallen.
• De hengstigheid van de merrie: lichte verhoging mogelijk tijdens de oestrus.
• Een ongeschikte deken: een paard dat te warm gedekt is voor het seizoen stijgt gemakkelijk enkele tienden in temperatuur.

De regel die al deze variabelen neutraliseert is eenvoudig: meet altijd onder dezelfde omstandigheden, bij voorkeur ‘s ochtends, in alle rust, vóór de arbeid en vóór het voeren.

Koorts bij het paard: veelvoorkomende oorzaken en bijbehorende symptomen

De meest voorkomende oorzaken van koorts bij het paard zijn virale infecties (paardengriep, rhinopneumonie), bacteriële infecties (droes, abcessen, geïnfecteerde wonden), piroplasmose, een reactie na vaccinatie en bepaalde spijsverteringscomplicaties. Koorts is geen ziekte, het is een reactie van het organisme. Het geeft aan dat het immuunsysteem ergens tegen vecht, en het is dit “iets” dat geïdentificeerd moet worden. De meest voorkomende oorzaken bij het paard zijn de volgende.

• Virale infecties: paardengriep en rhinopneumonie staan bovenaan, vaak met een plotselinge temperatuurpiek en een snelle verspreiding in de stal.
• Bacteriële infecties: droes, abcessen, geïnfecteerde wonden, tand- of hoefinfecties. Een hoefabces in wording veroorzaakt regelmatig een matige koorts nog voordat er sprake is van duidelijke kreupelheid.
• Parasitaire ziekten: piroplasmose, overgedragen door teken, met soms hoge koorts en gelige slijmvliezen.
• Reactie na vaccinatie: matige verhoging binnen 24 tot 48 uur na een vaccinatie, meestal goedaardig en tijdelijk.
• Spijsverteringscomplicaties: bepaalde vormen van koliek en enteritis gaan gepaard met koorts, wat de diagnose sterk in die richting stuurt.

De symptomen die gepaard gaan met koorts moeten met dezelfde nauwkeurigheid worden genoteerd als de waarde zelf:

• lusteloosheid en een paard dat zich terugtrekt achterin de stal of de wei;
• weigeren te eten, volledig of gedeeltelijk, inclusief voedsel dat normaal gesproken gewaardeerd wordt;
• abnormaal zweten in rust, of juist een droge en doffe vacht;
• gecongesteerde slijmvliezen, roder dan normaal;
• vertraagde stoelgang, minder mestballen, droger of afwezig;
• versnelde ademhaling en verwijde neusvleugels in rust;
• lage halshouding, weinig bewegende oren, verminderde reactiviteit.

Een koortsig paard dat normaal blijft eten en een koortsig paard dat alles weigert, vereisen niet dezelfde urgentie. Het tweede geval rechtvaardigt een onmiddellijk telefoontje. Voor aandoeningen aan de voet die vaak gepaard gaan met een verhoogde lichaamstemperatuur, beschrijft ons artikel over hoefbevangenheid bij het paard de signalen die u moet combineren met het opmeten van de temperatuur.

Zonnesteek of koorts: twee noodgevallen die u niet moet verwarren

Een infectieuze koorts ontstaat in rust en moet in alle rust worden beheerd in afwachting van de dierenarts, terwijl een zonnesteek optreedt na een inspanning of transport en onmiddellijke actieve afkoeling met koud water vereist. Dit is het belangrijkste onderscheid in dit artikel, en het punt dat de meeste Franstalige content afzonderlijk behandelt, terwijl het zich op hetzelfde moment afspeelt, met de thermometer in de hand.

Het paard is een dier dat thermisch in het nadeel is. Zijn spiermassa is enorm in verhouding tot zijn lichaamsoppervlak voor warmte-uitwisseling, en een grote meerderheid van de energie die door spierarbeid wordt geproduceerd, gaat verloren als warmte in plaats van in beweging. De belangrijkste manier van afkoeling is zweten, gevolgd door verdamping aan het oppervlak van de vacht: studies naar de fysiologie van paarden, verspreid door het Institut Français du Cheval et de l’Équitation, schatten dat de verdamping van zweet zorgt voor ongeveer 70% van de warmteafvoer tijdens een zware inspanning. Het is ook om deze reden dat de Fédération Française d’Équitation de wedstrijden reguleert tijdens de hete zomermaanden.

Een biologisch detail verklaart waarom dit zweten werkt ondanks een van nature waterafstotende vacht: het zweet van het paard bevat een oppervlakteactief eiwit genaamd latherine, dat vrijwel uniek is voor paardachtigen. Het verlaagt de oppervlaktespanning van het zweet en stelt het in staat om door de haren heen te dringen en zich over het oppervlak van de vacht te verspreiden, waar het eindelijk kan verdampen. Het is dit eiwit dat het karakteristieke witte schuim op de hals en tussen de achterbenen produceert na een inspanning. Zonder dit eiwit zou het zweet aan de basis van de haren blijven zitten en zou de afkoeling veel minder effectief zijn.

Hier leest u hoe u de twee klinische beelden van elkaar kunt onderscheiden:

• Criterium | Infectieuze koorts | Zonnesteek
• Context | Rust, soms zijn andere paarden ook ziek | Inspanning, transport, hitte of hoge luchtvochtigheid
• Temperatuur | Over het algemeen 38,5 tot 40 graden | Kan oplopen tot boven de 41 graden
• Huid | Vaak droog | Overmatig zweten, of plotseling stoppen met zweten
• Gedrag | Geleidelijke lusteloosheid | Nood, wankelen, zeer snelle ademhaling
• Herstel | Daalt niet uit zichzelf | Stijgt zolang de warmte niet wordt afgevoerd
• Te ondernemen actie | Dierenarts, geen reflexmatige afkoeling | Onmiddellijke actieve afkoeling, daarna dierenarts

Bij een zonnesteek is actie geboden: zet het paard in de schaduw, op de tocht, en breng continu koud water aan over het hele lichaam, waarbij u extra aandacht besteedt aan de hals, de ledematen en de binnenkant van de dijen. Schraap het opgewarmde water weg voordat u opnieuw water aanbrengt. Bied naar believen drinkwater aan en bel de dierenarts.

Bij een infectieuze koorts is een koude douche niet de juiste reactie. Het paard moet rustig worden gehouden, uit de tocht, met vers water beschikbaar, terwijl er contact wordt opgenomen met de dierenarts. Het isoleren van het dier van andere paarden is een nuttige voorzorgsmaatregel zolang de oorzaak niet bekend is.

Onderkoeling: het stille gevaar voor een afgekoeld paard

Bij een volwassen paard spreken we van onderkoeling zodra de rectale temperatuur onder de 37 graden zakt; een situatie die vaak wijst op een ernstiger noodgeval dan koorts. Het trekt veel minder de aandacht dan koorts, terwijl het vaak een ernstiger situatie aangeeft. De meest voorkomende contexten zijn het pasgeboren veulen dat niet snel genoeg heeft gedronken, het oude en magere paard dat wordt blootgesteld aan wind en regen, het geschoren paard dat in de winter onvoldoende is gedekt, en het paard in shocktoestand tijdens een ernstige koliek of een bloeding.

De signalen om op te letten:

• koude extremiteiten, oren en onderbenen die ijzig aanvoelen;
• rillingen, gevolgd door het verdwijnen van de rillingen, wat een teken is van verslechtering en niet van verbetering;
• diepe neerslachtigheid, een paard dat niet meer reageert op prikkels;
• bleke slijmvliezen en een verlengde capillaire vultijd.

Wat u moet doen: het paard afdrogen als het nat is, het beschutten tegen de wind, het dekken, hooi aanbieden dat warmte zal produceren door fermentatie, en zonder uitstel de dierenarts bellen. Wat u moet vermijden: abrupt opwarmen met een directe warmtebron, een paard in shocktoestand laten lopen, of wachten tot de volgende dag in de hoop op een spontane verbetering. Een set dekens en bescherming die is aangepast aan het seizoen, zoals de uitrusting voor paardrijden die u in de zadelkamer bewaart, blijft de beste preventie voor geschoren of oude paarden.

Bijzondere gevallen: veulen, drachtige merrie, oud paard en sportpaard

Het pasgeboren veulen kan zonder afwijking 39 graden bereiken, de drachtige merrie ziet haar temperatuur licht dalen voor het veulenen, het oude paard reageert soms met een afgezwakte koorts en het sportpaard stijgt tot 41 graden na een zware inspanning. De referentiewaarden zijn dus niet universeel: vier profielen vereisen een aangepaste interpretatie.

• Het pasgeboren veulen en het jonge veulen: zijn normale bereik is hoger, met waarden die in de eerste levensdagen zonder afwijking 39 graden kunnen bereiken. Daarentegen is zijn reserve erg klein: een infectie ontwikkelt zich in enkele uren, niet in enkele dagen. Bij een veulen rechtvaardigt elke abnormale temperatuur, hoog of laag, dezelfde dag nog een telefoontje naar de dierenarts.
• De drachtige merrie: aan het einde van de dracht is een lichte daling van de temperatuur in de 24 tot 48 uur voorafgaand aan het veulenen een indicator die in de fokkerij wordt gebruikt, als aanvulling op het verslappen van de banden en de was aan de uiers. Deze index heeft alleen waarde als u de weken daarvoor dagelijks de temperatuur heeft opgenomen.
• Het oude paard: zijn koortsreactie kan afgezwakt zijn. Een oud paard dat werkelijk geïnfecteerd is, vertoont soms slechts 38,4 graden, een waarde die bij een jongvolwassen paard geruststellend zou zijn geweest. Bij hem wegen neerslachtigheid en het weigeren van voer zwaarder dan het cijfer.
• Het sportpaard: na een zware inspanning kan de temperatuur stijgen tot 40 of zelfs 41 graden. Wat telt is niet de piek, maar de snelheid van terugkeer naar normaal: onder de 38,5 graden binnen 30 tot 60 minuten na afloop van het werk. Een tragere terugkeer wijst op een verslechterd herstel, een probleem met de fysieke conditie of klimatologische omstandigheden die niet geschikt zijn voor de training. Een coherente voeding speelt direct een rol bij dit herstelvermogen, zoals gedetailleerd in onze gids over de voeding van het paard.

In elk geval verandert het bijhouden van een logboek per paard, dat in de zadelkamer wordt bewaard bij de dagelijkse paardenaccessoires, de kwaliteit van de communicatie met de dierenarts volledig. Een geïsoleerde waarde is informatie; een reeks waarden is een diagnose in wording. Veel eigenaren hangen hun fiche met vitale functies overigens bij de box, naast de paardendecoratie en het naamplaatje, zodat ze deze bij de hand hebben zonder te hoeven zoeken.

Veelgestelde vragen over de temperatuur van het paard

De zeven onderstaande vragen zijn de vragen die eigenaren het vaakst stellen over de temperatuur van hun paard, met voor elk een direct antwoord.

Hoe weet u of een paard koorts heeft?

De enige betrouwbare methode is de rectale meting met een digitale thermometer. Boven de 38,5 graden bij een volwassen paard in rust is er sprake van koorts. Bijbehorende symptomen die het vermoeden versterken zijn lusteloosheid, weigering om te eten, versnelde ademhaling en gezwollen slijmvliezen. Het aanraken van de oren geeft geen enkele informatie.

Bij welke temperatuur is er sprake van koorts bij een paard?

Koorts begint bij 38,5 graden bij een volwassen paard gemeten in rust, op afstand van enige inspanning. Tussen 38,5 en 39 graden is nauwlettende observatie noodzakelijk. Boven de 39,5 graden is er sprake van een noodgeval dat een onmiddellijk telefoontje naar de dierenarts rechtvaardigt.

Wat is de normale basistemperatuur van een paard?

Een volwassen paard in rust bevindt zich tussen 37,5 en 38,2 graden, met een referentiewaarde rond de 38 graden. Elk paard heeft echter zijn eigen normale waarde binnen dit bereik, vandaar het belang om deze meerdere keren op te nemen wanneer alles in orde is.

Wat is de normale rectale temperatuur?

De normale rectale temperatuur komt exact overeen met het referentiebereik van het paard, oftewel 37,5 tot 38,2 graden bij een volwassen paard en tot 39 graden bij een veulen van enkele dagen oud. Dit is de enige meting die de werkelijke interne temperatuur weergeeft.

Wat moet u doen bij een paard met koorts?

Meet de volledige TPR (temperatuur, polsslag, ademhaling), noteer de eetlust, de stoelgang en het gedrag, isoleer het paard van de anderen als besmetting mogelijk is, zorg voor vers drinkwater en bel uw dierenarts. Dien op eigen initiatief geen enkel medicijn toe.

Hoe kunt u de koorts van een paard verlagen?

Het verlagen van koorts is een taak voor de dierenarts, die zal beslissen welke behandeling geschikt is voor de oorzaak. Uw rol is om het paard rustig te houden, uit de tocht, met water naar believen, en om het verloop van de temperatuur elke twee tot drie uur te volgen. De reflexmatige koude douche is alleen van toepassing bij een zonnesteek, niet bij infectieuze koorts.

Wat moet u geven aan een paard met koorts?

Vers water naar believen, als absolute prioriteit, omdat koorts uitdroogt. Bied hooi van goede kwaliteit en smakelijk voer aan om de darmwerking op gang te houden, zonder te dwingen. Geen enkel medicijn, supplement of dosering mag worden bepaald zonder het advies van uw dierenarts.

Gerelateerde producten

Categorieën

PaardenaccessoiresPaardsieradenPaardendecoratiePaard Kettingen & HangersT-shirts & sweatshirtsPaarden-armbanden